Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/10056 K.2013/19824

Dava, davacının rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 29.12.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucunda sürekli iş göremez duruma gelen sigortalıya bağlanan gelirler ile, yapılan harcama ve ödemelerden oluşan sosyal sigorta yardımlarından bakiye tutar olan 98.594,21TL'nin ve 43.749,73 TL faizin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilk davada hükmedilen tutar indirilmek suretiyle 98.594,21 TL Kurum zararının ve 43.749,73 TL faiz alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde; faiz alacağı hesabında, faiz başlangıç tarihleri ve oranları yönünden bir eksiklik olmadığı ancak raporun sonuç kısmında bulunan faiz alacağına, ilk rücu davasından bakiye tutar olan 1.454,73 TL'nin de eklendiği, ancak iş bu davada faiz hesaplanırken bu tutarın da kapsadığı tarihler ve ödemelerin hesaba katıldığı, yani 42.295,00 TL hesaplanan faiz alacağının içerisinde 1.454,73 TL'nin de bulunduğu anlaşılmıştır. Mahkemece bu suretle 1.454,73 TL mükerrer faize hükmedilerek hüküm kurulması isabetsizdir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, temyiz edenin sıfatı dikkate alınarak, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.