Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/10631 K.2013/21882

Dava, Alman rant sigortasına giriş olan 29.10.1975 tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak belirlenmesi ve 01.10.2011 tarihi itibarıyla yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

27.07.2011-27.08.2011 tarihleri arası dönemde 32 gün 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında sigortalılığı görünen ve istem gereği 29.10.1975 tarihi itibarıyla Alman rant sigortasına giriş yapan davacı, 29.10.1975-18.09.1989 tarihleri arası 5.000 günlük süreyi 19.08.2011 günlü borçlanma talebi ve ödemeyle 5510 sayılı Yasanın 4/1-a madde kapsamında borçlanmıştır. Ancak, 10.10.2011 günlü yoklama memuru raporuyla, yurtiçinde geçen 32 günlük 4/1-a kapsamındaki sigortalılığın gerçek ve fiili olmadığından bahisle iptali üzerine, 3201 sayılı Yasa uyarınca yapılan borçlanma süresi, tümüyle 5510 sayılı Yasanın 4/1-b maddesinde öngörülen sigortalılık niteliğinde değerlendirilmek suretiyle 05.09.2011 günlü tahsis başvurusun reddi üzerine eldeki bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yurtiçinde geçen 27.07.2011-27.08.2011 tarihleri arası 32 günlük 5510 sayılı Yasanın 4/1-a kapsamındaki sigortalılığın gerçek ve fiili olup olmadığı konusunda bir araştırma ve değerlendirme yapılmaksızın, 3201 sayılı Yasaya göre yapılan borçlanma süresinin 4/1-a kapsamında değerlendirilip, 506 sayılı Yasanın geçici 81.maddesi çerçevesinde yapılan değerlendirmeyle tahsise karar verilmiş olması yerinde görülmemiştir.

Şu halde yapılması gereken iş; 27.07.2011-27.08.2011 tarihleri arası 32 günlük 5510 sayılı Yasanın 4/1-a kapsamındaki sigortalılığın gerçek ve fiili olup olmadığı usulünce yapılacak araştırmayla belirlenmeli; geçerli 4/1-a sigortalılığın varlığı halinde şimdiki gibi karar verilmeli.Aksi durumda ise, 3201

sayılı Yasa uyarınca yapılan borçlanma süresinin 5510 sayılı Yasanın 4/1-b kapsamında değerlendirilmesi gerekeceğinden, 1479 sayılı Yasanın geçici 10.madde hükmü uyarınca tahsis şartları yeniden değerlendirilerek varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde davalı Kurum vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.