Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/11036 K.2013/13790

.......

Dava, iş kazası nedeniyle hak sahiplerine bağlanana gelir ve yapılan ödemelerin kusur farkına karşılık gelen tutarlarının 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, yazılı biçimde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, tüm taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum avukatının tüm, davalı her iki şirketin ortak avukatının ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Temyize konu dava, ikinci rücu davası olup, davalıların toplam %80 kusuruna göre kesinleşen ilk rücu davasında Borçlar Kanunu’nun 50 ve 51. Maddeleri dikkate alınarak ilk peşin gelir ve masrafın %50 istem karşılığının hüküm altına alınmasına, zararlandırıcı sigorta olayının oluş biçimine göre davalı şirketlere izafe edilen kusur oranlarının yerinde bulunmasına, eldeki dava ile talep edilen %30 kusur farkına karşılık gelen ilk peşin değerli gelir ve masrafların doğru belirlenip yazılı biçimde hüküm altına alınmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, yargılama giderleri 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 323. maddesinde sayılmış olup anılan maddenin (ğ) bendinde de vekâlet ücretine yer verilmiştir.

29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, karşı tarafa yüklenmesi gereken ve yargılama giderlerinden olan vekâlet ücretine, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi mahkemece kendiliğinden (resen) hükmedilmesi gerekir.

./.. -2-

Eldeki davada; yargılama giderleri davanın kabul ve ret oranına göre paylaştırılmış ise de kısmen kabul kararına rağmen, davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

........