KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2013/11196 E., 2014/4928 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mart 2014
- Mahkemesi
- Devrekani Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi
- Tarihi
- 19.03.2012
- No
- 2009/54-2012/38
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalılardan I. Sig. Sigorta A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dava, trafik kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan aylığın ve yapılan cenaze yardımı nedeniyle uğranılan Kurum zararının 1479 sayılı Kanunun 63 maddesi uyarınca davalılardan tahsiline ilişkindir.
Somut olayda; davalı sigorta şirketi vekili tarafından, sigortalının hak sahiplerine poliçe limitleri dahilinde ödeme yapıldığının iddia edildiği, buna istinaden mahkemece, davalı şirket vekiline ödemeye ilişkin belgeleri sunması için kesin süre verildiği, davalı vekilince, karardan sonra ödemeye ilişkin belgelerin sunulduğu, ödeme belgelerinin kesin süre içinde sunulmadığı gerekçesi ile davalı sigorta şirketi yönünden de, davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.
Şu halde, Mahkemece; mükerrer ödemeye yol açmaması amacıyla, verilen kesin süreden sonrada ibraz edilse dahi davalı sigorta şirketinin hak sahiplerine yaptığı ödeme nazara alınmalı, sigorta şirketinin sorumluluğunun poliçeye dayalı akdi bir sorumluluk olması nedeniyle, yaptığı ödeme ölçüsünde akdi sorumluluktan kurtulacağı ve varsa sonra poliçe limiti dahilinde kalanla sorumlu olacağı gözetilmelidir.
Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O hâlde, davalı I.Sigorta A.Ş vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2013/11196, K. 2014/4928, 6 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama