Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/11321 K.2014/1073

Dava, yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın geçici 81. Maddesinin c bendi olup, anılan bentte; "C) (Değişik bend: 23/05/2002 - 4759 S.K./3. md.)

a) 23/05/2002 tarihinde 15 yıllık sigortalılık süresini kadın ise 50, erkek ise 55 yaşını doldurmuş ve 3600 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş bulunanlara istekleri halinde yaşlılık aylığı bağlanır.

b) 23/05/2002 tarihinde (a) bendinde öngörülen şartları yerine getiremeyenlerden bu şartları;

ba) 24/05/2002 ile 23/05/2005 tarihleri arasında yerine getirenler kadın ise 52, erkek ise 56 yaşını doldurmuş olmaları,

bb) 24/05/2005 ile 23/05/2008 tarihleri arasında yerine getirenler kadın ise 54, erkek ise 57 yaşını doldurmuş olmaları,.....'' halinde aylık bağlanacağı öngörülmüştür.

Dosya kapsamına göre; 1.5.1953 tarihinde doğan davacının, mahkeme kararına istinaden 24.11.1977 ile 20.3.1989 tarihleri arasında 4076 gün hizmet akdine dayalı sigortalı hizmetinin bulunduğu, 13.2.2006 tarihli tahsis talebine sigortalı hizmetlere ilişkin primlerin işverenden tahsil edilememesi nedeniyle işlemden kaldırıldığı, davacı vekilinin 22.10.2010 tarihinde 2. kez tahsis talebinde bulunduğu, daha sonra 1.4.2011 tarihli tahsis talebine istinaden 1.5.2011 tarihinden itibaren Kurum tarafından davacıya yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalara göre davacının 23.5.2002 tarihi itibariyle 55 yaşını doldurmadığı ve yaş koşulunun 24.5.2005 ile 23.5.2008 tarihleri arasında dolduracağından, erkeklerde 57 yaşa tabi olup, tahsis koşullarının bu çerçevede incelenmesi gerekmektedir

Davacının ilk tahsis talep tarihi itibariyle ve 22.10.2010 tarihli tahsis talep dilekçesi itibariyle tahsis koşullarının oluşup oluşmadığı sonucuna varılacak olursa, usul ekonomisi gözetilerek dava dilekçesinin tahsis talep dilekçesi yerine geçeceği kabul edilerek tahsis koşulları irdelenmelidir.

Mahkemece yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında yapılacak inceleme ve araştırma sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.