Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/11912 K.2014/6675

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Ödeme emrinin iptali istemine ilişkin davada; mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle, davanın kısmen kabulüne, a–2004/27688 sayılı takip dosyasında 2002.10.11.12 ve 2003/1. aylara ait 60.748,63 TL prim 224.225,43 TL gecikme zammı (03.05.2010 tarihi itibariyle) olmak üzere toplam 284.974,06 TL borçtan sorumluluğunun devam ettiği, 2003.2.3.4. aylara ilişkin 21.496,68 TL prim, 68.542,58 TL gecikme zammı (03.05.2010 tarihi itibariyle) olmak üzere toplam 90.039,26 TL borçtan ise sorumlu tutulamayacağının tespiti ile bu kısma ilişkin ödeme emrinin iptali gerektiğinin;

b–1999/14833 sayılı takip dosyasında takibe konu 1997/4,10, 1998/2. dönem itibariyle sorumluluğu bulunmadığından bu dosyadan davacı adına gönderilen (30/05/2010 tarihi itibariyle hesaplanan) 694,72 TL tutarındaki ödeme emrinin iptali gerektiğinin tespitine, karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Eldeki davada; davacının, 11.10.2002–28.01.2003 tarihleri arasında Limited Şirketinde temsil ve ilzama yetkili ortak olduğu ve bu kapsamda davaya konu ödeme emrilerine konu borçlar nedeniyle, ortak ve temsilcisi olduğu bu dönemde tahakkuk eden prim alacaklarından sorumluluğuna yönelik mahkemenin kabulü isabetli ise de; 506 Sayılı Yasanın 79. maddesi gereğince davacının sorumlu olacağı primlerin kapsamı belirlenirken, primlerin ait olduğu ayın sonunda tahakkuk ./..

-2-

edeceğinin ve buna göre 28.01.2003 tarihinde ortaklığı sona eren davacının sorumluluğunun, 2002 yılı 12. Aya dair primlerden sonra son bulacağı gözetilerek, sınırlandırılması gerekirken, 2003/1. Ayından da sorumlu tutulması, ayrıca süresinde ve yöntemince ileri sürülen davalı Kurum istemine rağmen, redde konu tutar yönünden 6183 sayılı Yasanın 58. maddesi uyarınca davacı aleyhine %10 haksız çıkma tazminatına hükmedilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince ve temyiz edenin sıfatına göre, hüküm düzeltilerek onanmalıdır.