KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2013/12104 E., 2014/7082 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mart 2014
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
İş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelir, tedavi gideri ve geçici iş göremezlik ödemeleri nedeniyle uğranılan Kurum zararının tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağının 506 sayılı Kanunun 26.maddesidir.
Davacı Kurum vekili, bağlanan gelir yönünden 10.000 TL, diğer masraf ve ödemeler yönünden 1.000 TL, toplamda 11.000 TL talep etmiş olup, mahkemece talep aşılarak 11.312,55 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.
1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74’üncü maddesinde; Medeni Kanun ile belirtilen hükümler saklı olmak üzere, hakimin her iki tarafın iddia ve savunmalarıyla bağlı bulunduğu, ondan fazlası veya başka bir şey hakkında karar veremeyeceği belirtilmiş, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Taleple bağlılık ilkesi” başlığını taşıyan 26'ncı maddesinde de, hakimin, tarafların istem sonuçlarıyla bağlı olduğu, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği açıklanmış olmakla, talep edilen tutarla sınırlı hüküm kurmak gerekirken fazla tutarın hüküm altına alınması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2013/12104, K. 2014/7082, 27 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama