Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/12560 K.2014/7059

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... 1-...İnşaat ve Ticaret AŞ adına Av. ... 2-... 3-... (Ölü) aralarındaki dava hakkında Van İş Mahkemesinden verilen 05.11.2012 günlü ve 2006/387-2012/475 sayılı hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı ... adına gıyabi hükmün tebliğinin "daimi çalışanına" yapıldığı anlaşılmaktadır.

Tebliğde, anılan davalının iş yerinde bulunup bulunmadığına dair bir şerh bulunmamaktadır. Oysa Tebligat Kanunu'nun 17. ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 26. maddesine göre bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler o yerde bulunmadıkları takdirde, tebliğ o yerdeki daimi memur veya müstahdemlerden birine yapılır.

Anılan maddeler uyarınca yapılacak tebliğlerde, önce tebliğe muhatap şahsın aranıp varsa ona tebliğ yapılması, aksi takdirde muhatabına neden yapılamadığı belirtilerek o yerde bulunan daimi memur veya müstahdemlerinden birisine yapılması gerekir. (HGK 16.09.1981 gün ve 1980/7-2371 Esas 1981/604 Karar, 28.02.2007 gün ve 2007/12-95-94 sayılı kararları).

Belirtilen nedenlerle, gıyabi hükmün "daimi işçisine" şeklinde tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen yasa hükmüne aykırı olup, yapılan tebligat usulsüz olduğundan hükmün, anılan davalıya usulüne uygun şekilde tebliğini teminen dosyanın geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.