KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2013/1264 E., 2013/15791 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Eylül 2013
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma
Dava, 2926 sayılı Yasa kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ile 6111 ve 5510 sayılı Yasaların prim borçlarının yapılandırılmasına ilişkin hükümlerinden yararlanma hakkının saklı tutulması istemine ilişkindir.
Mahkeme, konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmiştir.
Hükmün, davacı ve davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum avukatının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı avukatının temyizine gelince; yargılama giderleri 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 323. maddesinde sayılmış olup anılan maddenin (ğ) bendinde de vekâlet ücretine yer verilmiştir.
29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, karşı tarafa yüklenmesi gereken ve yargılama giderlerinden olan vekâlet ücretine, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi mahkemece kendiliğinden (resen) hükmedilmesi gerekir.
Eldeki davada; davadan ve delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereklerinin yerine getirilmesinden sonra ileri sürülen taleplerin Kurumca istek gibi yerine getirilmesi karşısında, avukatla temsil edilen davacı lehine, karar tarihi itibariyle yürürlükte olan tarife uyarınca vekâlet ücreti ile yargılama gideri hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2013/1264, K. 2013/15791, 10 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama