Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/12834 K.2014/296

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Hükmün, taraflara yüklediği ve bahşettiği hak ve yükümlülüklerin neler olduğunun açıkça gösterilmesi gerektiğine dair, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. ve 389. maddelerine (aynı yönde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/1. maddesi) aykırı biçimde ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 28.5.2008 gün ve 10-370/410 sayılı kararında da belirtildiği üzere, vekalet ücreti de dahil yargılama giderlerinin davada haksız çıkan,

yani aleyhe hüküm verilen tarafa yükletileceği yönündeki Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 417. maddesi gözetilmeksizin vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin hangi davalı aleyhine hükmedildiğinin, infazda tereddüte yol açar şekilde anlaşılamaması, 5502 sayılı Kanunun 36. maddesine göre, Kurumun harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi, red sebebi aynı olan ve vekille temsil edilen davalılar lehine tek vekalet ücreti yerine, her bir davalı için, ayrı ayrı olmak üzere, davacı aleyhine fazla vekalet ücretine hükmedilmiş olması,

davacının davalı işveren şirket nezdinde geçen çalışmalarının “davalı Kurum bünyesinde çalıştığına” şeklinde belirtilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinde yer alan, 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme uyarınca) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.