Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/13105 K.2013/17614

Dava, 1479 sayılı Kanun kapsamınd.......5510 sayılı Kanunun 4/1-b) sigortalılığının geçerli olduğunun ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün; davacının 05.03.2009 – 31.12.2011 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında......(5510 sayılı Kanunun 4/1-b) sigortalısı olduğunun tespitine ilişkin bölümünün ONANMASINA,

2- Davacı vekilinin, hükmün yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespitine ilişkin temyiz incelemesine gelince;

5510 sayılı Kanunun yaşlılık sigortasından sağlanan haklar ve yararlanma şartlarının düzenlendiği 28’inci maddesinde; sigortalılara yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için yazılı talepte bulunulmasının zorunlu olduğu belirtilmiştir. Her ne

kadar davacının davalı Kuruma usulüne uygun herhangi bir yaşlılık aylığı tahsis talebi bulunmadığı anlaşılmakta ise de; usul ekonomisi açısından dava dilekçesi ile davacının talepte bulunduğu kabul edilerek, yaşlılık aylığı koşullarının değerlendirilmesi gerekirken; tahsis talebinin bulunmadığından bahisle aylık bağlanması istemi yönünden davanın reddine karar verilmesi; usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.