Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/13475 K.2014/6683

Dava, maluliyet aylıklarının geç ödenmesi nedeniyle faiz istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesinin 12. maddesine göre “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir; ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.

Eldeki davada; dava dilekçesinde alacak istemine yönelik olarak dava açıldığı, yargılama sırasında davacının davasını ıslah ettiği ve davalının 10406,02 TL’nin tahsilini istediği anlaşılmakta olup; Mahkemece, davanın kabulüne karar verilirken avukatlık ücretinin hesabında davaya konu bu tutarın dikkate alınması gerekirken, maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Kanunun temyize dair hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.