Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/1429 K.2013/2303

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Davacı, 01.08.2001-09.05.2008 tarihleri arasında aralıksız olarak çalışmasına karşın eksik bildirilen hizmetlerinin tespitine karar verilmesini istemiş olup, mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 20.01.2002-09.05.2008 tarihleri arasında hizmet akdi ile çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de, davacının hizmet cetvelinde 1005930 sicil numaralı dava dışı işyerinden 2005 yılı 8. ve 9. ay olmak üzere toplam 60 gün, 1007331 sicil numaralı dava dışı işyerinden 2006 yılı 8.,9.,10. ve 11.aylar olmak üzere toplam 91 gün hizmet süresinin Kuruma bildirildiğinin anlaşılması karşısında;

mahkemece, yapılan yargılama sonucunda davacının hizmet süresi tespit edilirken kuruma bildirilen sürelerin dışlanması suretiyle hüküm kurulması gerekirken, bu hususun göz ardı edilerek davacının 01.11.2002-09.05.2008 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmiş olması;

3- Dava dilekçesindeki talebe göre, hüküm altına alınmayan süre yönünden, avukatla temsil edilen davalılar lehine karar tarihi itibariyle yürürlükte olan tarife uyarınca vekalet ücretine karar verilmesi ve kabul ret oranına göre yargılama giderine hükmedilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususların düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.