Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/14350 K.2013/19058

Davacı, Türk vatandaşı iken yurtdışında geçen çalışmalarını 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında sayılarak 3201 sayılı Kanuna göre borçlanılabileceğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Türk vatandaşlığından izinle çıkan davacı, Türk vatandaşı olduğu dönemde yurtdışında geçen çalışmalarını 3201 sayılı Kanuna göre borçlanabileceğinin ve borçlanma süresinin 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında sigortalı sayılması gerektiğinin tespitini istemiş.

Mahkemece, Türkiye’de sigortalı olarak tescili bulunmayan davacının, 28.11.2012 tarihli borçlanma talebine göre, 5510 sayılı Kanunun 4/1-b maddesi kapsamında borçlanabileceğinin tespitine karar verilmiş olup; buna göre, davacı isteğinin 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesine yönelik kısmının reddine karar verilmesi nedeniyle, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması.

Yine, yargılama giderlerinin tamamının davalıdan tahsiline karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.