Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/14415 K.2013/17410

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; davacı Kurum vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle oluşan Kurum zararının, 506 sayılı Kanunun 26. maddesi gereğince davalı işverenden rücuan tahsili istemine ilişkin olup, hak sahiplerinden ..... yapılan fiili ödemelerin, ilk peşin sermaye değerli gelirden düşük olması karşısında, mahkemece anılan hak sahibi yönünden fiili ödeme miktarının esas alınması isabetli ise de, ayrıntıları Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 29.06.2005 tarih, 2005/10-390 E., ve 2005/431 K. sayılı kararında da açıklandığı üzere, rücu davalarında faiz başlangıç tarihlerinin;

gelirler yönünden onay, fiili ödemeler yönünden ödeme, diğer giderler yönünden ise sarf ve ödeme tarihleri olduğu gözetilmeksizin, fiili ödemeler yönünden faiz başlangıç tarihinin davalı işveren aleyhine yanlış belirlenmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.