Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/15161 K.2013/19223

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan harcama ve ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davanın yargılaması sonucunda verilen, 20.10.2011 tarihli ve 2000/789 E., 2011/907 K. sayılı davanın kabulü yönündeki hüküm, davacı Kurum vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 10. Hukuk Dairesi’nin 25.03.2013 tarih, 2012/8286 E., 2013/5708 sayılı ilamıyla onanmıştır.

Yokluğunda verilen hükmün davalı ... avukatı tarafından, icra emrinin tebliğ edildiği tarihte öğrenildiği iddia edilerek, 05.07.2013 tarihli dilekçeyle, “davanın eski hale getirilmesi ve kararın temyizen tetkikiyle bozulması” talep edilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 95. Maddesi; “Elde olmayan sebeplerle, kanunda belirtilen veya hâkimin kesin olarak belirlediği süre içinde bir işlemi yapamayan kimse, eski hâle getirme talebinde bulunabilir.

Süresinde yapılamayan işlemle ulaşılmak istenen aynı sonuca, eski hâle getirme dışında, başka bir hukuki yoldan ulaşılabiliyorsa, eski hâle getirme talebinde bulunulamaz.” Hükmünü 96/1.maddesi ise; “Eski hâle getirme, işlemin süresinde yapılamamasına sebep olan engelin ortadan kalkmasından itibaren iki hafta içinde talep edilmelidir.” düzenlemesini içermektedir.

Sıralanan yasal düzenlemeler, eski hale getirme isteminde bulunabilmek; sürenin arzu ve ihtiyar dışında kaçırılmış olması; yeniden süre elde edebilmek için kanun yollarına başvurmanın olanaksız bulunması; eski hale getirme talebinin HMK 96. maddesinde öngörülen sürede dile getirilmesi koşullarına bağlamıştır.

Davalı ...’a yokluğunda verilen hükmün, 18.08.2011 tarihinde ilanen ve 09.03.2012 tarihinde davalının mernis adresine Tebligat Kanununun 21. Maddesi uyarınca usulüne uygun olarak tebliğ edildiği anlaşılmış olup, somut olayda, eski hale getirme koşulları oluşmamıştır.

Hüküm İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre ise İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir. Gıyabi hükmün 09.03.2012 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz talebinin ise 05.07.2013 tarihinde vuku bulmasına göre, davada 8 günlük temyiz süresi fazlası ile geçmiştir.

O hâlde, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da gözönünde tutularak davalı ... avukatının temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden reddi cihetine gitmek gerekmiştir.