Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/15421 K.2014/9923

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 30.05.1995 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerden oluşan Kurum zararının tahsili istemine ilişkin olup, 5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 9, 10 ve 26. maddeleridir.

Davalıya ait işyerinde şoför olarak çalışan sigortalının, kamyon ile PTT trafo binası inşaatına getirdiği kumu boşalttıktan sonra kamyonun kasasına çıkarak temizlemek isterken, kamyonun üzerinden geçen enerji nakil hattına teması ile elektrik akımına kapılarak vefat etmesi şeklinde oluşan iş kazasında, 506 sayılı Yasanın 9 ve 10. madde koşullarının oluştuğu, işveren ...’ın %20, ... El. Dağ. A.Ş.’nin %50, sigortalının %30 oranında kusurlu bulunduğu anlaşılmıştır.

Teselsüle dayanan davalarda; Kurum, sigortalı ya da hak sahiplerine yaptığı sosyal sigorta yardımlarının tümünün tazminini bütün sorumlulardan birlikte veya sorumluların her birinden ayrı ayrı yada sadece birinden istemek hakkına sahip olup, Borçlar Kanununun 50 ve 51.maddelerinde yer alan teselsül hükümlerine dayalı olarak açılan davada; davalıların 506 sayılı Yasanın 26. madde gereğince %70 kusur karşılığından, işveren ...’ın ise 10. madde gereğince %85 kusur karşılığından sorumlu olması nedeniyle bakiye %15 kusur karşılığından münferiden sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde teselsül hükümleri uygulanmaksızın davalıların kusur oranları oranında sorumluluğuna karar verilmiş olması,

b)İş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinden ...’ya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirlerin tahsili için asıl 2002/198 E. ve birleşen 2007/22 E., diğer hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirler ve yapılan fiili ödemelerin tahsili için birleşen 2010/482 E. Sayılı davaların açıldığı, mükerrer talepte bulunulmadığı gözetilmeksizin, asıl davadaki talebin mahsup edilmesi sonucu birleşen 2010/482 E. Sayılı davada eksik rücu alacağının hüküm altına alınmış olması,

c)Hak sahibi ... için bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirlerin 489,12 TL olduğu gözetilmeksizin, 616,60 TL olduğu kabul edilerek fazla rücu alacağının hüküm altına alınmış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen geçici 3. madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.