KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2013/15471 E., 2014/8973 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Nisan 2014
Karar Metni
340 kelime·2 dk okuma
Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı Kurum ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelir, geçici iş göremezlik ödemeleri ve tedavi gideri nedeniyle uğranılan Kurum zararının 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114 üncü maddesinin (ı) bendi uyarınca “aynı davanın daha önceden açılmış ve halen görülmekte olmaması” bir başka deyişle derdest olmaması dava şartları arasında düzenlenmiş olup, aynı kanunun 115'inci maddesi gereği bu durum kamu düzeni ile ilgilidir ve davanın her aşamasında kendiliğinden araştırılır.
Dava dilekçesinde talep edilen geçici iş göremezlik ödemesi ve tedavi gideri nedeniyle Kurum tarafından daha önce icra takibine geçildiği, davalı işverenin takibe itiraz etmesi üzerine, 19.3.2010 tarihinde vaki itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemiyle dava açıldığı, o dava derdest iken, eldeki dava ile geçici iş göremezlik ödemeleri ve tedavi gideri nedeniyle mükerrer talepte bulunulduğunun anlaşılması üzerine, Kurum vekilinin tedavi gideri alacaklarının artması nedeniyle, mükerrer olmayacak şekilde, bakiye kusur karşılığı talebini ıslah ettiği, böylece, geçici iş göremezlik ödemeleri ve tedavi gideri yönünden mükerrer olan talepler yönünden derdestlik nedeniyle istemin reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2013/15471, K. 2014/8973, 17 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama