Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/17122 K.2014/10207

Davacı Kurum, iş kazası sonucu sürekli iş göremez hale gelen sigortalıya yapılan yardımların, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Sigortalıya bağlanan gelir ve sosyal yardım zammının, kusur karşılığından, daha önce hüküm altına alınan miktar dışında, talep gibi hükmedilmesi gerekirken, sosyal yardım zammı unutulup, hesaba katılmaksızın rücu edilecek bakiye miktarın az belirlenmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.