Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/17276 K.2013/24759

Dava, davacının 14.01.2010-28.02.2011 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında toplam 404 günlük sigortalılık süresinin geçerli sayılması ve bu süre ile çakışan Tarım Bağ-Kur sigortalılığının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yapılan yargılama sonunda, davacının davaya konu dönemde 5510 sayılı Kanunun sigortalı sayılmayanlara dair 6. maddesinin "ı" bendi kapsamında bulunduğunun anlaşılmış olması sebebiyle mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik yok ise de;

Anılan hükümde, tarımda kendi nam ve hesabına bağımsız çalışanlardan, yıllık tarımsal gelirlerinin, masraflar haricinde, belli bir sınırın altında olduğunu belgeleyenlerin sigortalı sayılmayacaklarının düzenlenmiş olması, buna göre yurt çapındaki pek çok Tarım Bağ-Kur sigortalısına dair bu hususun değerledirilmesinin Kurumun yükümlülüğünde bulunmaması, dava tarihinden önce davacının bu hususta bir belgelemeyi veya talebi Kurum nezdinde dile getirmemiş olması dikkate alındığında, yargılamaya sebebiyet vermediği belirgin olan davalı Kurum aleyhine, vekalet ücreti dahil yargılama giderine hükmedilmiş bulunması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi uyarınca)Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.