KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2013/17790 E., 2014/948 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2014
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
345 kelime·2 dk okuma
Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, yerinde görülmeyen davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davacı, Haziran/2005 ile 30 Haziran 2011 tarihleri arasında aylık 1.050,00 TL ile çalıştığının tespitini istemiş, Mahkemece, 13.06.2005 tarihinden 30.06.2011 tarihine kadar 847 gün SPEK taban ücreti ile davalı ... şirketinde çalıştığının tespitine karar verilmiştir. Davacının hizmet cetveli incelendiğinde.
18.06.2005-Mayıs/2011 tarihleri arasında davalı şirket ile şirket ortağı olan dava dışı gerçek şahıs işyerinde çalışması bulunduğu anlaşılmakla, Kuruma bildirilen bu günler dışlanmaksızın, başlangıç tarihi olarak 18.06.2005 tarihi alınmaksızın, kararda asgari ücret esas alındığından, davanın kısmen kabulü nedeniyle davalı Kurum lehine vekalet ücreti ve kısmen red kısmen kabule göre yargılama giderleri taraflar arasında paylaştırılmaksızın, ayrıca davalı ...
Başkanlığının 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununun 36. maddesi hükmü uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin harç ile sorumluluğuna, karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2013/17790, K. 2014/948, 21 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama