Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/18533 K.2014/11496

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı avukatının tüm, davacı Kurum avukatının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı Kurum, iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelir ve geçici iş göremezlik ödemesi toplam 69.341,58TL kurum zararının şimdilik 62.407,42TL’sının 506 sayılı Yasanın 10 ve 26. maddelerine istinaden tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davaya konu kazanın meydana gelmesinde davalının %80, sigortalının %20 kusurlu olduğuna dair kanaat bildiren kusur raporu ile 506 sayılı Yasanın 10. maddesinde yer alan koşulları tartışarak Borçlar Kanunu'nun 43. ve 44. maddeleri uyarınca hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle sigortalının müterafik kusurunun bir miktarının işverenin kusuruna eklenerek davalının % 90 sorumluluğuna karşılık gelen kurum zararını bildiren hesap raporuna itibar edilmesi sebebiyle, gelirin ilk peşin sermaye değerinin ve geçici iş göremezlik ödemesinin %90 karşılığına karar verilmesi gerekirken,

eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu eksik kurum alacağına hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.