Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/18595 K.2013/19634

Dava, ödeme emrinin zamanaşımı nedeniyle iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği biçimde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Meral Yıldırım tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacı apartman yönetimine ait 1997/6. ay ile 2003/9. döneme ait idari para cezası borcu nedeniyle gönderilen 2 adet ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

506 sayılı Kanunun, “Kurumca verilecek idari para cezaları” başlığını taşıyan 140’ncı maddesi, idari para cezaları, bunlara karşı ilgililerce başvurulacak yargı yolu ve zamanaşımı konusunda düzenleme içermekte olup, 06.05.1993 tarih ve 3910 sayılı Yasa ile değişik 140/son fıkrasına göre idari para cezalarının tahakkuk ve tahsilatında 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanacağının düzenlendiği,

06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 51’inci maddesiyle, “fiilin işlendiği günden itibaren beş yıl içinde tebliğ edilemeyen idarî para cezaları zamanaşımına uğrar.” şeklinde değiştirilmiş, sonrasında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun aynı başlıklı 102’nci maddesinde, idari para cezalarının on yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımı süresinin, fiilin işlendiği tarihten itibaren başlayacağı öngörülmüştür.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında; 2003/9. aya ait idari para cezasının 5 yıl, diğer idari para cezalarının ise 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu gözetilerek, idari para cezasına konu hukuksal aykırılığın meydana geldiği günden itibaren 10 yıllık (2003/9. ay yönünden 5 yıl) zamanaşımı süresi içinde ödeme emrinin tebliğ edilip edilmediği irdelenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

O durumda davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.