Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/18774 K.2014/1834

Dava, yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın geçici 81. Maddesinin B bendi olup, anılan bentte; " B) (Yeniden düzenleme: 23/5/2002-4759/3 md.) 23.5.2002 tarihinde;

c) Sigortalılık süresi 16 (dahil) yıldan fazla, 17 yıldan az olan kadınlar 20 yıllık sigortalılık süresini ve 42 yaşını doldurmaları, sigortalılık süresi 20 yıl (dahil) dan fazla, 21 yıl 6 aydan az olan erkekler 25 yıllık sigortalılık süresini ve 46 yaşını doldurmaları ve en az 5075 gün....” olması halinde aylık bağlanacağı öngörülmüştür.

Dosya kapsamına göre; 05.06.1960 tarihinde doğan davacının, 01.12.1980 tarihinde sigortalılığının başladığı ve tahsis talep tarihi olan 28.10.2005 tarihine kadar 24 yıl 10 ay 28 gün sigortalılık süresi olduğu ve talep tarihi itibariyle 45 yaşını doldurmuş olduğu, davacının 28.10.2005 tarihli tahsis talebine istinaden 01.11.2005 tarihinden itibaren davacıya yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalara göre yasanın yeniden düzenlenme tarihi olan 23.5.2002 tarihi itibariyle davacının sigortalılık süresinin 21 yıl 5 ay 22 gün olduğu yani sigortalılık süresinin 21 yıl 6 aydan az olduğu göz önüne alındığında davacıya yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için 25 yıllık sigorta süresini, 46 yaşını ve en az 5075 gün prim ödeme gün sayısının doldurması gerektiği anlaşılmakla tahsis koşullarının bu şartlara göre incelenmesi gerekmektedir.

Mahkemece yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında yapılacak inceleme ve araştırma sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.