Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/1994 K.2013/5019

Davacı, iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasını talep etmiş, yargılama aşamasında davacının vefat etmesi nedeniyle mirasçıları davaya devam etmişlerdir.

Mahkemece, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

10.05.2003 günü davacılar murisinin iş kazası geçirip sürekli iş göremezlik derecesi Kurumca %14 olarak belirlenip anılan orana göre sigortalıya yargılama aşamasında gelir bağlanmıştır. Olayda, Adli Tıp ihtisas Dairesince iş göremezlik oranı %56 olarak belirlenmesi nedeniyle raporlar arasında çelişki meydana gelmiştir.

İş göremezlik oranının tespitinde izlenecek yol 506 sayılı Yasanın “Raporlar” başlığını taşıyan 109’uncu maddesinde, (5510/95.

Madde) bu Kanunun uygulanmasında; sigortalıların sürekli iş göremezlik durumlarının saptanmasında, Kurum sağlık tesisleri sağlık kurullarınca verilecek raporlarda belirtilen hastalık ve arızaların esas tutulacağı, raporları yeter görülmeyen ilgililerin Kurumca yeniden muayene ettirilebilecekleri, ilgililerin durumlarının tespitinde son muayene raporunun esas tutulacağı, yukarıda belirtilen raporlar üzerine, Kurumca verilen karara ilgililer tarafından itiraz edilirse, durumun Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanacağı yönünde düzenleme yapılmıştır.

Söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, itiraz halinde Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden alınacak rapora göre karar verilmeli. Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile, Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi raporu arasında çelişki bulunması halinde ise, Adli Tıp Genel Kurulundan alınacak raporla bu çelişki giderilip, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Kabule göre de, davacılar murisinin Kuruma sürekli iş göremezlik geliri için başvuruda bulunmasına rağmen uzunca bir süre talebinin Kurumca değerlendirilmemesi nedeniyle dava açmada hukuki yararı vardır. Bu nedenle davacılar lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken hatalı yorumla davalı Kurum lehine vekalet ücreti verilmesi hatalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, sigortalının sürekli iş göremezlik oranına ilişkin çelişki giderilmeksizin karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, hatalı vekalet ücreti belirlenmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.