Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/20183 K.2013/19797

Dava, tedavide kullanılan tıbbi cihaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davanın reddi durumu dışında harç daima davalıya yüklenecek olup; davalının harçtan muaf olması durumunda, başlangıçta ödediği harcın davacıya iadesine karar verilmelidir. Mahkemece, davalı Kurum’un harçtan muaf olduğu belirtilmiş ise de, davacı tarafından ödenen harcın kendisine iadesine karar verilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.