Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/20191 K.2013/24953

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum 04.06.2002 günlü dava dilekçesiyle, 2001 tarihli iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan 17.611,43 TL’lik artışlı gelir ile, 2.75 TL’lik tedavi gideri toplamından oluşan 17.614,19 TL’lik kurum zararından şimdilik %30 kusur karşılığını oluşturan 5.284,26 TL’nin rücuan tahsilini istemiş. 22.11.2006 günlü ilk hükümle, davalı toplam kusuru %70 alınmak suretiyle, %30’luk kurum istemine aynen hükmedilmiştir.

Hükmün, sadece davacı Kurum tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 02.04.2009 günlü, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26.Maddesine ilişkin Anayasa Mahkemesinin iptal kararına yönelik bozma kararı sonrası sürdürülen yargılama sırasında davacı Kurum, 14.03.2013 günlü ıslah dilekçesiyle istemini, hak sahiplerine bağlanan ilk peşin değerli gelir ile masraf toplamının %70 kusur karşılığı olan 7.550,31 TL olarak ıslah etmiştir.

Mahkemece, ilk hükmün davalı tarafından temyiz edilmemesi sonucu davacı Kurum lehine %70 kusur yönünden oluşan usulü kazanılmış hak durumu dikkate alınmaksızın ve bozma kararı öncesi tahkikatın sonuçlandığı gözetilerek ıslah dilekçesiyle artırılan talep miktarı gözetilmeksizin; hak sahiplerine bağlanan ilk peşin değerli gelir ile tedavi giderinden oluşan toplam 7.550,31 TL’nin %30 istem karşılığı olan 5.284,25 TL yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, ilk peşin değerli gelir ile masrafın %10 kusur karşılığına karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.