Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/20317 K.2013/23733

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı Ergenekon Çelik San ve Tic AŞ vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkin olup, 5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Zararlandırıcı sigorta olayında, hükme esas bilirkişi raporunda davalı şirketin % 45, fabrika müdürü Mehmet Şerif Garipoğlu'nun % 5, üretim müdürü ...'nun % 5, vardiya amiri ...'ın % 5, ölen sigortalının ise % 40 oranında kusurlu olduğunun kabul edildiği anlaşılmakta olup, Mahkemece % 60 kusur oranına göre hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu % 75 kusur oranına göre hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, hükmü temyiz etmeyen davalılar ... ve ... yönünden davacı lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu da gözetilerek,6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.