Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/20581 K.2014/15994

Davacı, murisinin (eşi) 06.12.1988 – 31.12.1995 tarihleri arasında sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı Kurum Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının 18.10.2011 tarihinde ölen murisinin 03.10.1995 tarihli işlem ile seyyar balıkçılık işi nedeniyle 06.12.1988 tarihinden itibaren zorunlu Esnaf Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği, prim ödenmediği.

06.12.1988 – 20.04.1989, 15.04.1993 – 30.04.1993, 04.10.1993 – 31.12.1995 tarihleri arasında seyyar balıkçılık işi nedeniyle vergiye, 06.12.1988 – 21.05.2002 tarihleri arasında Nazilli Lokantacılar ve Kasaplar Odasına, 06.12.1988 – 05.08.2005 tarihleri arasında da sicile kayıtlı olduğu; dosya kapsamından murisin 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığı bulunmayıp, Kurum tarafından adı, soyadı ve doğum yılı aynı olan üçüncü kişinin 506 sayılı Yasa kapsamındaki zorunlu sigortalılık süreleri karıştırılıp, çakışan dönemlerde 506 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığa üstünlük verilerek,

06.12.1988 – 21.07.1991, 26.04.1992 – 30.04.1992, 30.03.1993 – 31.03.1993 tarihleri arasında 2 yıl 7 ay 21 gün sigortalı sayıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, üçüncü kişiye ait sigortalılık süreleri dışlanarak sonuca gidilmesi; Yine, murisin kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının varlığına karine olan vergiye kayıtlı dönemlerde sigortalı olacağının kabulü yerindedir. Ne ki, maliye yoklama memurları tarafından düzenlenen 20.04.1989 tarihli yoklama tutanağında faaliyetin 20.04.1989 tarihinde terk edildiği, 04.10.1993 tarihli tutanakta 04.10.1993 tarihinde faaliyete başlanıldığı, 31.01.1994 tarihli tutanakta ise 15.04.1993 tarihinde faaliyete başlanıp, 30.04.1993 tarihinde terk ettiği, 04.10.1993 tarihinde de yeniden faaliyete başlandığı yazılı olup; Mahkemece, anılan tutanaklar da değerlendirilerek,

uyuşmazlık konusu dönemlerden sadece oda ve sicil kaydının bulunduğu dönemlerle sınırlı olarak murisin kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının bulunup-bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.