Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/21503 K.2013/21362

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Hükme esas alınan kusur raporunda davalıların % 80 oranında kusurlu olduğunun kabul edildiği, Mahkemece 506 sayılı Kanunun 10. maddesi uyarınca davalıların sigortalıya verilen % 20 kusur oranının % 50'si oranında sorumlu olacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dava ve ıslah dilekçesinde maddi olgu olarak, çalıştırılan sigortalıya ait işe giriş bildirgesinin yasal süresi içinde verilmemesine dayanılmamıştır.

Kurumun, işverenin bildirim yükümünü yerine getirmediği olgusuna dayanmaksızın yanlız 506 sayılı Kanunun 26. maddesine dayanarak açtığı davada, 506 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince inceleme yapılmasına ve karar verilmesine olanak bulunmamaktadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.