Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/21811 K.2013/25779

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı, davalı şirket ve davalı ...'ın avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi..... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davalı şirket ve Kadir Çelik vekilinin temyiz talebinden vazgeçtikleri anlaşılmakla, temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle Reddine,

2-Dava iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelir, geçici iş göremezlik ödemeleri ve tedavi gideri nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalı şirket yönünden 506 sayılı Yasa'nın 10. maddesi, diğer davalılardan 26. maddesi uyarınca teselsülen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı şirketin 10. maddeye dayalı olarak % 85 oranına isabet eden tutarla, diğer davalıların ise 26. maddeye dayalı olarak toplam % 70 kusur oranına isabet eden tutarla sorumlu olduğu kabul edilmiş ise de, hesap raporunda davalıların 26. maddeye dayalı sorumlu oldukları tutarın belirlenmesinde hata yapıldığı anlaşılmıştır.

Öte yandan, davalı şirket yönünden kısmi dava niteliğindeki davada reddolunan miktar bulunmadığı halde, Kurum aleyhine vekalet ücreti ile sorumluluğa hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.