Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/21921 K.2013/22412

Dava, 25.12.1982-22.3.1985 ve 31.10.1985-31.12.1991 tarihleri arasında, 506 sayılı Kanuna tabi sigortalılık süreleri dışında, 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere, Dairemizin 2012/ 289-2599 sayılı bozma kararı üzerine davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum avukatının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı avukatının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece, Dairemizin anılan bozma ilamına uyulması sonrasında yapılan yargılama sonunda, 31.10.1985-31.12.1991 dönemi hakkında, isteğe bağlı sigortalılık isteminin yerinde olmadığının anlaşıldığı gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiş ise de;yapılan inceleme ve araştırma yeterli değildir.Zira bozma ilamımızda, bu dönem hakkında yapılması istenilen araştırma gereği tümüyle yerine getirilmemiş, hiçbir kaydın bulunmadığı bu dönemin primlerinin 3780 ve 4247 sayılı Kanunlardan yararlanılarak ödenip ödenmediği, varsa ödemelerin hangi dönemi kapsadığı hususundaki tereddüt giderilememiştir.

Konuyla ilgili olarak davalı Kurumun cevabı yetersiz olup, 1992 yılında 3780 sayılı Kanundan yararlanıldığı, ödemelerin tespit edildiği,ancak ödeme belgelerinin ve gerekli evrakın Kuruma 28.10.2003'de verilmesi sebebiyle ihtilafli dönemin hizmetten sayılmadığı, fazla ödenen primlerin 18.12.2003 tarihinde iade edilip sistem kayıtlarında 1992 affı ile ilgili görüntü alınmadığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, sistem kayıtlarının ve bilgisinin yetersiz olduğunun anlaşıldığı talebe konu dönem hakkında, fiziki, somut araştırma yapmak, taraflardan bu hususta varolan belgeler (ödeme makbuzları, banka dekontları, iadeye dair varsa belgelerin v.b.) getirtilerek inceleme yapmaktır. Kurumun yukarıda belirtilen cevabi

yazısından da anlaşıldığı üzere, 1992 yılında 3780 sayılı Kanundan yararlanıldığı, ödemelerin tespit edildiği belirgindir. Ancak iade edilip edilmedikleri tereddütleri giderecek şekilde ortaya konulmamıştır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair hususlar incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.