Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/22317 K.2013/22476

Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli gelirler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir. Mahkeme, ilamında belirtildiği üzere davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, kusur tespitine ilişkin oluşa uygun heyet raporuna istinaden meydana gelen iş kazasında, davalı işverenin %75, sigortalının % 25 oranında kusurlu olduğu kabul edilmiştir. Davacı Kurum tarafından, hak sahibi ...'a 138.640,74TL, diğer hak sahibi ...'a ise 31.660,37TL tutarında ilk peşin değerli gelir bağlandığı, ancak hak sahibi ...'ın gelirden çıkması nedeniyle 25.923,81TL tutarında fiili ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar Mahkemece hak sahibi ...'a bağlanan ilk peşin değerli gelir ile hak sahibi ...'a yapılan fiili ödemeler toplamı nedeniyle uğranılan kurum zararının davalı işverenin %75 kusuruna isabet eden 123.423,41TL'nin gelirin ve fiili ödemenin gelir ve onay tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş ise de, hak sahibi ...'a yapılan fiili ödemelere ilişkin olarak fiili ödeme tarihlerinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.