Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/22693 K.2013/23966

Dava, 2926 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanun'un 4,b/4. maddesi kapsamında tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ile 6111 sayılı Kanunun yapılandırmaya ilişkin hükümlerinden yararlanılması ve yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin temyiz temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece, Dairemizin 2013/ 3112-7205 sayılı bozma ilamımıza uyulması sonrasında yapılan yargılama sonunda, 01.11.1994-31.12.1994 ve 01.01.2001-22.4.2011 dönemleri hakkında davacının tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiş ise de;

01.11.1994-31.12.1994 dönemi sonrasında kesintiye uğradığı anlaşılan davacının 2926 sayılı Kanun kapsamındaki tarım Bağ-Kur sigortalılığına esas tarımsal faaliyeti hakkında, sonrasında 2926 sayılı Yasaya tabi sigortalılık iradesini ortaya koyacak herhangi bir başvurusu, prim ödemesi, devam eden ürün satışı veya bu satışlardan yapılan prim tevkifatı bulunmadığı anlaşılmakla, davanın 01. 01.1995 tarihinden sonrası için reddi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi yersizdir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.