Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/22889 K.2013/24263

Dava, davalılardan işverene ait işyerinde 01.02.1997 – 22.02.2007 tarihleri arasında geçen çalışmaların 506 sayılı Kanunun Ek-5. maddesi kapsamında olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine, ilamında belirtilen gerekçe ile karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların vekillerinin, yerinde görülmeyen, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tamamının 506 sayılı Kanunun Ek-5. maddesi kapsamında gerçekleştiğinin tespitini istemiş; Mahkemece, sadece 96 günlük çalışmanın anılan Kanunun Ek-5. maddesi kapsamında olduğunun tespitine karar verilmiş olup; Mahkemece, kısmen kabule ilişkin karar ile, yargılama giderinin bir kısmı yerine tamamının davalılardan tahsiline karar verilmiş olması; kendisini vekil ile temsil ettiren davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması; ayrıca, davalılardan Kurum harçtan muaf olduğu halde, yargılama giderleri içindeki harçtan sorumluluğuna karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.