Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/23042 K.2014/9501

Davacı, yurtdışında ev kadını ve çalışma süresi olarak geçen 26.06.1991-14.01.2013 tarihleri arası süreyi 3201 sayılı Yasa uyarınca borçlanabileceğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, izinle çıkmayla kaybedildiği tarih dikkate alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Reddine karar verilen istem yönünden, kendisini vekille temsil eden davalı Kurum lehine vekalet ücreti verilmemesi ve yargılama giderlerinin tarafların kısmen haklı çıkmalarına rağmen haklı çıktıkları oranda paylaştırılmaması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı,6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.