Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/23159 K.2014/983

Dava, hizmet tespiti ilişkindir.

Mahkeme, uyulan bozma ilamı uyarınca davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum ile davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkeme kararlarının, infaza elverişli olması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 297’inci .maddesindeki (Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388 ve 389’uncu maddelerinde) tanımlanan unsurları taşıması ve “iki tarafa tahmil ve bahşedilen haklar şüphe ve tereddüdü mucip olmayacak surette gayet sarih ve açık yazılması” yönündeki usül hükümlerine uygun bulunması gerekir.

Davalı işverene ait işyerinde 01.07.1983-01.09.1996 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz çalışma nedeniyle Kurum’a bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespiti istemine ilişkin olan davada; 1992 yılında bildirime konu yapılan 1992/1.dönemde 60 gün, 2.dönemde 60 gün ve 3.dönemde 60 gün olmak üzere toplam 180 günlük çalışması gözetildiğinde, aynı yılda bildirime konu yapılmayan toplam 180 günlük çalışma süresinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt uyandıracak ve mükerrer tespite meydan verecek şekilde 1992/1.dönemde 60 gün, 2.dönemde 30.gün ve 01.01.1992-30.04.1992 arası 120 gün olmak üzere toplam 210 günlük çalışmaya hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun

Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.