Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/24137 K.2013/25100

... Başkanlığı adına Av.... ile 1) ... Turizm San ve Tic AŞ adına Av. ... 2) ... adına Av. ... aralarındaki dava hakkında Bozova Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 26.09.2012 günlü ve 2010/259-2012/353 sayılı hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalılardan ... Turizm San ve Tic AŞ vekilinin 03.07.2012 tarihinde nisbi harç yatırması gerekiken maktu harç yatırdığı, davalılardan ... vekilinin de 28.06.2013 tarihinde nisbi harç yatırması gerekirken maktu harç yatırdığı, ayrıca başvuru harcını da yatırmadığı anlaşılmaktadır.

06.06.2008 gün ve 26898 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5766 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 492 sayılı Harçlar Kanununda değişiklik yapılmıştır. Buna göre 06.06.2008 tarihinden itibaren Yargıtay’a yapılacak temyiz başvurularından temyiz başvuru harcı alınacaktır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı “Temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir.

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması hâlinde, karar veren Hâkim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi hâlde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir.

Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği hâlde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.” hükümlerini içermektedir.