Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/24736 K.2014/20300

Dava, 15.07.2007 tarihli kazada ölen sigortalının hak sahiplerine 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık süreleri gözetilerek bağlanan ölüm aylıklarının, anılan Yasanın 63. maddesi gereğince rücuan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalısı olduğu dönemde, bina inşaatı işyerinde meydana gelen kazada ölen sigortalının hak sahiplerine, anılan Yasa kapsamında bağlanan ölüm aylıklarının, aynı Yasanın 63. maddesine göre rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davaya konu kazada ölen sigortalının hak sahiplerine, 506 sayılı Yasa kapsamında iş kazasına dayalı olarak gelir veya aynı yasaya göre aylık bağlanmadığı, sadece 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalılık süreleri esas alınarak bağlandığı hususları gözetildiğinde; davaya konu kazadaki kusur oran ve aidiyetinin, 1479 sayılı Yasa’nın 63. maddesine göre araştırılıp belirlenerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; kusur oran ve aidiyetinin 506 sayılı Yasa’nın 26. maddesine göre belirlendiği kusur raporuna dayalı olarak karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ve davalı avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.