Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/24935 K.2014/1207

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... ile ...Sig AŞ avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kanuni gerektirici sebeplere, Karayolları Trafik Kanununun 85/1 ve 88/1. maddelerinde işletenin teselsül esasına dayalı sorumluluğunun kabul edilmiş olduğunun, anılan Kanun’un 91. ve Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın A 1. maddesi uyarınca sigorta şirketinin, işletene düşen hukuki sorumluluğu sigorta limitine kadar temin etmeyi yükümlenmiş olduğunun ve 97. maddede zarar görene doğrudan doğruya sigortacıya dava açma hakkının öngörüldüğünün, fazla ödediği miktar için 2918 sayılı Kanun’un 99/2. maddesinde düzenlenen diğer sigortacılara rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla,

sigorta şirketinin poliçe limiti dahilinde teselsül esasına dayalı sorumluluğunun kabul edilmesi gerektiğinin (Işıl ULAŞ, Uygulamalı Zarar Sigortaları Hukuku – Genel Hükümler, Mal ve Sorumluluk Sigortaları – 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu ve 5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu Hükümlerine Göre Yeniden Derlenmiş ve Yazılmış 8. Bası, Ocak 2012, sayfa 996 vd.) ve sigorta şirketlerinin 2918 sayılı Kanun kapsamında poliçeye dayalı akdi sorumluluğu nedeniyle poliçe limitini teşkil eden miktarı sigortalı ya da hak sahiplerine ödediğinin geçerli belgelerle kanıtlanması