Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/2924 K.2013/10114

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin tekdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı işyerinde geçen ve kuruma bildirilen hizmetlerin karşılığı itibari hizmet süresinin tespitini talep etmiş olup, özlük dosyasındaki bilgilere göre itibari hizmet kazandıran sürelerin kabulüne karar verilmesinde kısmen kabul sonucunun oluşmadığı gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması;

3-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “.

Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 09/10/1989-22/08/2007 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 3091x0,25=773 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davanın kısmen kabulü ile.

1-Davacının davalı ... rafineri bölümünde 09/10/1989- 28/01/1990 tarihleri arasında 109 gün, 02/09/1990-24/02/1991 tarihleri arasında 172 gün, 15/08/1991- 23/02/1992 tarihle arasında 188 gün, 04/09/1992- 19/02/1993 tarihleri arasında 165 gün, 01/09/1993 - 13/02/1994 tarihleri arasında 162 gün,

./..

-2-

12/09/1994- 07/02/1995 tarihleri arasında 145 gün, 04/09/1995- 04/02/1996 tarihleri arasında 150 gün, 02/09/1996- 26/02/1997 tarihleri arasında 174 gün, 01/09/1997- 22/02/1998 tarihleri arasında 171 gün, 04/09/1998- 22/03/1999 tarihleri arasında 198 gün, 27/08/1999- 15/03/2000 tarihleri arasında 198 gün, 02/09/2000-15/03/2001 tarihleri arasında 193 gün, 14/09/2001-24/01/2002 tarihleri arasında 130 gün, 16/09/2002/-23/03/2003 tarihleri arasında 187 gün, 17/09/2003- 17/01/2004 tarihleri arasında 120 gün, 04/09/2004- 23/01/2005 tarihleri arasında 139 gün, 01/09/2005- 08/02/2006 tarihleri arasında 157 gün,

04/09/2006- 30/01/2007 tarihleri arasında 146 gün, 01/05/2007- 22/08/2007 tarihleri arasında 111 gün çalışmalarının itibari hizmet süresinden sayılması gerektiğinin tespitine,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.