Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/3530 K.2013/5040

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Hüküm İş Mahkemesi sıfatıyla Asliye Hukuk Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre, iş mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Hüküm, 08.11.2012 tarihinde davalı ... vekilinin yüzüne karşı yöntemince tefhim edilmiş, temyiz ise 17.12.2012 tarihinde vuku bulmuştur. Şu duruma göre anılan davalı temyizi yönünden 8 günlük temyiz süresi geçmiştir

O halde, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da gözetilerek davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden reddine karar verilmesi gerekir.

Yukarda açıklanan nedenle davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden REDDİNE;

2-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı SGK Başkanlığı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE;

A-)Davalı Kuruma bildirimi yapılmayan çalışma gün sayısı doğru olmasına karşın, 1479 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalılığının sona erdiği 02.04.2004 tarihinin ertesi günü olan 03.04.2004 tarihinden itibaren davacının çalışmaya başladığının tespiti kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması;

B-)20.05.2006 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununun 36. maddesi hükmüne göre; ilgili kanunlarda yer verilmemiş olsa dahi, taraf olduğu davalar, icra kovuşturmaları ile ilâmların harçlardan müstesna olduğu göz önünde bulundurulmaksızın, yanılgılı değerlendirme sonucu yargılama masrafına eklenmek suretiyle davalı Kurumun harçtan sorumluluğu yönünde karar verilmiş olması; usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenleridir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.