Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/3771 K.2013/3799

Dava, malullük aylığı tahsisi istemine ilişkindir. Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçeler ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-506 sayılı Yasanın 56. maddesinin “Sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan sonra yazılı istekte bulunan ve malûllük aylığına hak kazanan sigortalının aylığının ödenmesine, kendisinin yazılı isteğinden, malûl sayılmasına esas tutulan raporun tarihi yazılı isteğini takibeden takvim ayından sonraki bir tarih ise bu raporun tarihinden sonraki ay başından başlanır.” hükmü gereği, davacının, SSK ...

Bölge Hastanesinin 22.01.2003 tarihli raporu öncesi, davalı Kurumdan tahsis talebinin bulunmadığının anlaşılması, ayrıca, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesinin 1. fıkrasının “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü çerçevesinde, davacı vekilinin 22.01.2013 tarihli celsede, açıkça, 01.12.2003 tarihinden itibaren malullük aylığı tahsisini talep etmesi karşısında, mahkemece, anılan yasal düzenlemelerin amir hükümlerine aykırı olarak, davacının 01.05.2001 tarihinden itibaren malullük aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.