Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/3910 K.2014/11075

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, davalının kabul beyanını dikkate alarak, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkin olup, Mahkemece, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 312. ve devamındaki madde hükümleri gereğince, davalının ilk celse davayı kabul etmesi nedeniyle, davanın kabulüne karar verilmiştir

Bu tür rücu davalarında, yasal olarak davalı tarafı temerrüde düşürme zorunluluğu olmamasına ve kendisini vekil ile temsil eden davacı ... Başkanlığı lehine; karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesi hükmü uyarınca tarifede belirlenen ücretin yarısına, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 22. maddesi uyarınca karar ve ilam harcının üçte birine hükmedilmesi gereğinin gözetilmeyerek yazılı şekilde, davalının dava açılmasına sebebiyet vermediği gerekçesiyle yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına ve davalının harç ve Avukatlık ücreti ile sorumlu tutulmamasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, belirtilen aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun Geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438 inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.