Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/4767 K.2013/5410

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Rücu davalarında faiz başlangıç tarihi gelirler yönünden onay, diğer giderler yönünden ise sarf ve tediye tarihleridir.

Mahkemece, gelirler yönünden faiz başlangıç tarihinin yanlış belirlenmiş olması; iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerden oluşan Kurum zararının 506 sayılı Kanunun 26. maddesi gereğince rücuan tahsili istemine ilişkin olan davada, davalı işverenin % 95 kusurlu olduğunu belirten bilirkişi raporu doğrultusunda, % 95 kusur oranı üzerinden davanın kabulüne karar verilerek, davacı Kurumun talep edebileceği nihai miktar hüküm altına alındığı halde, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına karar verilmesi.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168’inci maddesinde yer alan. “Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır” hükmü ile karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, davacı Kurum lehine hükmedilen nispi vekalet ücretinin eksik belirlenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.