Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/5831 K.2013/25807

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, ihbar olunan MEDAŞ Elk. Dağ. A.Ş'nin de davalı sıfatı ile karar başlığında gösterilmesi karşısında temyiz hakkı bulunduğu kabul edilerek, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremez hale gelen sigortalıya bağlanan gelirin ve yapılan masrafların davalı işverenden rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

1- Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Somut olayda ; kısa hükümde davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verildiği ancak gerekçeli kararda kısmen kabul ile fazlaya ilişkin istemin saklı tutulmasına karar verildiği, son oturumda tefhim edilen kısa kararın gerekçeli karara aykırı olduğu zaptın ve kararın incelenmesinden açıkca anlaşılmaktadır. Konuyla ilgili 10.04.1992 günlü ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.

2- MEDAŞ Elk. Dağ. A.Ş'nin ihbar olunan olarak davaya dahil edilmesine rağmen gerekçeli karar başlığında önce davacı olarak gösterilmesi, daha sonra MEDAŞ Elk. Dağ. A.Ş'ye karşı usulünce açılmış bir dava bulunmadığı halde hükmün tashih edilerek bu seferde davalı olarak gösterilmesi,

3- Sigortalıya gelir bağlama kararında, 24.06.2008 tarihinde kontrol muayene kaydı öngörülmesi karşısında, kontrol muayene kaydının sonucunda sürekli iş göremezlik derecesinde değişiklik olup olmadığı, değişiklik olması halinde değişikliğin, ilk peşin sermaye değerli gelire etkisinin olup olmadığının davacı Kurum’dan araştırılmamış olması,

4- Kurumun kanundan doğan basit rücu hakkı nedeniyle, kural olarak ilk peşin değerin altında bir rücu alacağına hükmolunamaz. Ancak sorumluların kusur oranı nedeniyle bir indirim yapılabilir. Davaya konu somut olayda; Kurum vekilinin dava dilekçesi ile talep ettiği miktar, Kurumun toplam rücu edelebileceği miktar içinde kalması nedeniyle talep gibi karar verilmesi gerekirken, eksik rücu alacağına hükmedilmiş olması,

5- Sigortalıya bağlanan gelir yönünden faiz başlangıcı gelirin onay tarihi 18.08.2006, geçici iş göremezlik ödemeleri yönünden tediye tarihleri olmasına rağmen, gelir yönünden de faiz başlangıcının geçici iş göremezlik ödemelerinden birinin ödeme tarihi olan 17.11.2005 olarak gösterilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Şu halde mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yapılarak elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.