Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/6061 K.2013/6673

Dava, 5510 sayılı Kanunun geçici 17. maddesinden yararlanılması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı Kurumca kayıt ve tescil edilerek 04.10.2000 tarihinden itibaren 1479 sayılı Kanuna tabi zorunlu sigortalılığı başlatılan davacının 01.04.2002 günü Kuruma başvurarak 15.08.1983 – 27.03.1987 dönemindeki gelir vergisi kaydı yönünden borçlanma isteminde bulunduğu, tahakkuk ettirilen borcu ödemeyen davacının 01.12.2008 tarihli anılan borcu yatırma talebinin ise reddedildiği, 30.04.2002 gününden itibaren sigorta primlerini ödeyen davacının, hakkında 5510 sayılı Kanunun geçici 17. maddesi uygulanarak hesaplanacak sigorta prim borcunun kendisine bildirilmesi yönündeki 28.01.2010 tarihli isteminin, durumunun söz konusu madde ile ilgisinin bulunmadığı gerekçesiyle Kurumca reddedildiği anlaşılmaktadır.

Davanın temel yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 30.04.2008 tarihinde yürürlüğe giren “Kendi adına ve hesabına çalışanların sigortalılıklarının durdurulmasına ilişkin hükümler” başlıklı geçici 17. maddesinde, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, 1479 sayılı Kanuna göre tescilleri yapıldığı halde, bu maddenin yürürlük tarihi itibarıyla 5 yılı aşan süreye ilişkin prim borcu bulunanların, bu sürelere ilişkin prim borçlarını, prim borçlarının ödenmesine ilişkin Kurumca çıkarılacak genel tebliğin yayımı tarihini izleyen ay başından itibaren 6 ay içerisinde ödememeleri durumunda,

prim ödemesi bulunan sigortalıların daha önce ödedikleri primlerin tam olarak karşıladığı ayın sonu itibarıyla, prim ödemesi bulunmayan sigortalıların ise tescil tarihi itibarıyla sigortalılığın durdurulacağı, prim borcuna ilişkin sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirilmeyeceği ve bu sürelere ilişkin Kurum alacakları takip edilmeyerek, Kurum alacakları arasında yer verilmeyeceği öngörülmüştür.

Anılan yasal düzenleme ışığında dava değerlendirildiğinde; Kurumca 04.10.2000 tarihinden itibaren 1479 sayılı Kanuna tabi zorunlu sigortalı kabul edilen ve 30.04.2002 gününden itibaren primlerini ödeyen davacının geçici 17. madde hükmü kapsamına nasıl ve ne şekilde girdiği açıklıkla ve gerekçesiyle birlikte ortaya konulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu istemin aynen hüküm altına alınması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.