Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/6314 K.2013/6838

Dava, hizmet tespiti ilişkindir. Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı, 1987 - 2005 yılı arasında geçen ve kuruma kayıt ve tescil edilmeyen hizmet süresinin tespitini talep etmiş, mahkemece talebin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının talep edilen dönemde kuruma bildirlen sürelerin dışında aralıksız çalıştığının tespiti isabetli ise de; hüküm altına alınan sigortalılık süreleri belirtilirken, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 389. maddesindeki “Verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüdü mucip olmıyacak surette gayet sarih ve açık yazılmalıdır.” yönündeki amir hükmüne ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna aykırı olacak sigortalılık süresinin 01.07.1992 tarihinden itibaren başladığınının kabulü, yine kabul edilen dönemlerin bir kısmının infazda tereddüt oluşturacak şekilde mükerrer belirtilmesi ,

3-Dava dilekçesindeki talebe göre, hüküm altına alınmayan süre yönünden, avukatla temsil edilen davalı lehine karar tarihi itibariyle yürürlükte olan tarife uyarınca vekalet ücretine karar verilmesi ve kabul ret oranına göre yargılama giderine hükmedilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususların düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.