Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/6378 K.2014/4645

Dava, 31/12/2007 - 30/05/2011 tarihleri arasında tahakkuk ettirilen sosyal güvenlik destek primi borcunun bulunmadığının tespitiyle, yaşlılık aylığından yapılan kesinti işleminin iptaline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; davacının, yaşlılık aylıklarından 31/12/2007 ile 30/05/2011 tarihleri arasında taahhuk ettirilen sosyal güvenlik destek prim borcunun bulunmadığının tespiti ile yaşlılık aylığından yapılan kesinti işleminin, iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulü ile, 31/12/2007 tarihinden 30/05/2011 tarihine kadar müteveffa davacının SGDP kesintisinden ötürü kuruma borcu olmadığının tespitine, aleyhe Kurum işleminin iptaline, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının, 01.05.2002 tarihinden itibaren 1479 sayılı yasa kapsamında yaşlılık aylığı aldığı, A.

Yakıt İnşaat Tur.San.Tic.ltd.Şti’nin 18.07.2001 tarihinde ticaret siciline tescil olunduğu, davacının, şirketle ilişkisinin ortak olarak 06.02.2006 tarihinde kurulduğu, şirket vergi kaydının 18.07.2001-31.12.2007 tarihleri arasında olduğu, Samsun Ticaret Sicil Memurluğu yazısıyla, şirketin 01.06.2011 tarihinde tasfiyeye girdiği; ancak, tasfiyenin yasal süresinde tamamlanmaması nedeniyle, halen faal olduğunun bildirildiği, Samsun Asliye Ticaret Mahkemesinin 20.04.2011 tarih 2010/401E-2011/153 K sayılı kararı ile şirketin fesih ve tasfiyesine karar verildiği; tasfiye memuru olarak da, şirketin diğer ortağının atandığı,

kararın temyiz edilmeksizin, 26.05.2011 tarihinde kesinleştiği, davalı Kurumca, davacının ortağı olduğu A. Yakıt İnşaat Tur.San.Tic.ltd.Şti kayıtlarının halen devam etmesi nedeniyle, davacının maaşından SGDP kesintisi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını 1479 sayılı Yasanın 25/3-e ve 5510 sayılı yasanın 9/b-3.bendi oluşturmaktadır.

1479 sayılı Yasaya tabi sigortalılığın sona ermelerini düzenleyen 24.07.2003 tarih ve 4956 sayılı yasanın 15. maddesi ile değişik 1479 sayılı Yasanın 25/3-e bendinde “İflasına karar verilmiş olan tasfiye halindeki özel işletmeler ile şirket ortaklarının, özel işletmenin veya şirketin mahkemece tasfiyesine karar verildiği,....” tarihten bir gün önce bu kanuna tabi sigortalılığın sona ereceği düzenlenmiştir.

5510 sayılı Yasanın 9/b-3. Maddesi hükmünde ise “4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki sigortalıların; .......iflas veya tasfiye durumu ile münfesih duruma düşen şirketler için ortağın talep etmesi halinde, mahkeme kararı ile iflasın, tasfiyenin açılmasına karar verildiği tarihten tibaren sona erer.” denilmektedir.

Somut olayda; şirket ortağı olan davacının, Bağ-Kur sigortalılığının, 1479 sayılı Yasanın 25/3-e ve 5510 sayılı Yasanın 9/b-3.maddelerindeki düzenlemeler dikkate alınarak, sona ereceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.