Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/6463 K.2013/8645

Davacı, 1479 sayılı Yasa kapsamındaki primi ödenmiş sigortalılık süresinin 1713 gün olduğunun tespiti ile 21.02.2006 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa kapsamında yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 2829 sayılı Yasanın 8. maddesi ve 506 sayılı Yasanın 60 ve geçici 81. maddeleridir. Mahkemece bozma ilamına uyularak, davacıya yaşlılık aylığı tahsisine karar verilmiş ise de, taraflar arasında ihtilaf konusu olan ve yaşlılık aylığı tahsisinde esas alınan 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalılık sürelerinin tespitine karar verilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.